Het is nog donker wanneer je de trap omhoog neemt naar het waarnemingspunt.
Langzamerhand kleurt de lucht rood, overgaand in een blauw/groene kleur. De silhouetten worden zichtbaar. De stompe toren van de Grote kerk lijkt de hoeder van de stad. De stad omarmt je met warmte als een moeder die beschermend een arm om je heen legt.
Waarnemen is kijken en beseffen. Zomaar kun je roekeloos deze veiligheid de rug toekeren. Je rukt je los van de veilige luchten en silhouetten. 
Bedremmend en bedoefd haast je je terug.
Waarnemen is ook stilstaan bij de geboden vertrouwdheid.
Langzamerhand komt het verkeer op gang, geruststellend ruisen de auto’s voorbij.
Niemand lijkt je waar te nemen, maar dan zie je opeens een fietser met een klein kindje voorop.
Het zwaaiende handje geeft vertrouwen in het samen leven en beleven in Dordt.

Laten we vooral blijven waarnemen en ons laten omhullen door de beschermende luchten en silhouetten van de stad. 
Met dank aan alle moois wat onze stad ons biedt.

Marianne Behrens