Spannend, maar leuk: ik ben Waarnemer vandaag.
Fietsen naar de plek is al bijzonder. Mooie lucht, geelrozegloed langs de ‘randen’ van Dordt.
Maar nu sta ik boven! Uitkijkend over de stad en Villa Augustus met daar de opkomende zon.
Het is bewolkt, maar ineens in een scheur in het wolkendek zie ik licht komen, dan gefonkel alsof het vonken zijn. De zon doet haar best, ik raak er opgewonden van. Hij is er! Als je naar de zon kijkt is het een streepje, maar rondom zie je streepjes zoals Vincent van Gogh ze schilderde. 
Dan is de zon weer weg, achter de wolken.
De stad is nog omhuld met een grijszwarte deken. Mooi. Het maakt de stad helder.
Ik kijk naar het plein, jongens fietsen over de hobbels, wachtend op klasgenoten, een moeder loopt met dochter + 2 honden, mensen lopen of fietsen richting hun werk.
Dan zie ik weer een opening. De zon probeert ook nu weer zich te laten zien. Mooi, het felle licht, afgewisseld met doffer licht. Het lijkt te flikkeren.
De kleur van de lucht is grijs, maar met een geelroze kleur. Dan is er weer een wolk. Ik zie de wolken nu beter voor de zon schuiven. De stad is nu omgeven door een vale oranjeroze kleur. Na een tijd wordt het helderder. Vanuit de stad rijden auto’s richting het Energiehuis.
Als ik weer naar de zonkant kijk, zie ik dat er een opening komt. Zal ik de zon nog daardoorheen zien? Ik zie hem, maar nog wel met een sluierwolk ervoor.
Bijzondere ervaring. Ik bedenk dat ik nooit zoveel tijd neem om naar de zonsopgang te kijken.

Het maalt rustig, stil en een lied in mijn hoofd.
‘De zon komt op, maakt de morgen wakker’!’

Jaco Boven-van Rier