Wat een bijzondere ervaring. Gisterenavond mocht mijn lieve 2-lingzus Monique waarnemen en vanavond ik. Vooraf weinig met elkaar gedeeld behalve het aanwezige verkeersgeluid, de felle zon & prominente aanwezigheid van de molen. En dat was zo: mijn waarnemening begon.
Als eerste was het verkeerslawaai & de weg onder mij erg aanwezig. Ook viel het mij op dat men hier niet netjes op zijn eigen weghelft blijft met regelmatig getoeter tot gevolg. De molen is inderdaad machtig aanwezig als heerser van de Noordendijk van benedenaf is dat echt minder te zien.

Naarmate de tijd vordert zie ik steeds meer! Heel veel groen, water, de wegen die steeds rustiger worden, de vogels, de vliegtuigen… Vooral de strepen die ze na laten zijn grappig om te zien van bovenaf. Wat leuk dat er 2 luchtballonnen waren die ik lang kon volgen.

De felle ondergaande zon belemmert af en toe mijn zicht maar ik hoor zoveel; auto’s geroezemoes van kletsende mensen, kinderen op het Energieplein, het gekletter van het water, de wind, maar toch ook de stilte…
Het einde van de dag die nadert, mensen die nog even een avondwandeling/fietstocht/loopje/biscoopje maken. Even wat ontspanning aan het einde van de dag.

Behalve het geluid wat over de stad weerklok viel mij op dat sommige gebouwen van bovenaf veel imposanter zijn of juist minder.
Van bovenaf is het groen wat langzaam in herfsttinten komt te staan ook veel meer te zien, dat is fijn om te weten & te zien!
Al met al een bijzondere, mooie ervaring van de waarneming van vanavond.

Een herinnering van Dordt om bij me te houden & aan terug te denken.

Anouck van Putte – Bollaart