Vrijdag de dertiende.
De brug staat open, een jongen wordt onbedoeld nat door de fontein, een auto stopt niet voor het zebrapad.

Maar mijn geluksdag. Ik waak over Dordrecht.
Vette vingers op de ramen
Spelende kinderen
Een zwaaiende kleuter
Ik ben stil maar de geluiden komen binnen.
Rijdende auto’s, spelende kinderen, een klaterende fontein.

Ik kijk en kijk
Veel groen, bomen als broccoli’s in de tuintjes beneden.
En dat ontroerd.
Drie luchtballonnen verschijnen als hartjes in de blauwe lucht.
En drijven terwijl de zon ondergaat over de vlag die wappert op de Grote kerk.
De zon is weg, de nacht kan beginnen.

Mireille Siskens