Ik begin met de opgang in het energie-gebouw. Zwarte stalen trap welke eindigd in de bescheiden ruimte. Door de industriële ramen het eerste zicht over de rand.

Al lopend op de trap hoor ik een bel luiden. Precies op tijd. Over 1 minuut begint mijn waarneming. Kijkend naar het westen zoek ik eerst naar herkenningspunten. Het Postkantoor, ING bank, de Zwijndrechtse brug, Grote kerk en Groothoofd. Dan de blik verder. 
Zwijndrecht, de lichten, kijfhoek en net langs het torentje: Groothoofd de Euromast en skyline van Rotterdam.
Ook ik word waargenomen. En jonge dame op de fiets steekt haar hand op. Ik wuif glimlachend terug. 

De Spin: Al kijkend komt een spin langzaam aan een draadje naar beneden. Ook van het uitzicht genieten.

In het grijze wolkendek zit een gat. Een oranje gloed schijnt daardoor. Precies boven het watertorentje. Mijn lievelingskleur.
Een meeuw vliegt recht op het raam af.

De wesp. Dan een wesp. Hij vliegt rond het houtwerk. Zoekende naar een gaatje. Weer naar het westen. Buitenom volgt hij mij. De spin is weg, de wesp houdt mij gezelschap. Een vader met zoontje in sportkledij op weg naar de sportvereniging.

Een huis aan huis bezorger met een bussie vol. Deze laat hij staan bij de molen. Hem ben ik kwijt. Maar na 10 minuten zie ik hem met het bussie verdwijnen.

Weer even naar het oosten waar de wolken het gat dicht knijpen. De oranje goed verdwijnt. Net als de wesp die ik richting Kinepolis zie wegvliegen.

Ik groet de stad nog éénmaal. Mijn tijd zit erop.
Ik ga weer werken.
Potloden en gummetjes verkopen.

Jan Stuurman