6.58: zonsopgang, d.w.z. het moment waarop de zon los is van de horizon. 
Bijna direct zie ik hem ook boven de bomen achter Villa Augustus verschijnen. Dunne wolkjes kleuren rood, rechts drijft een bui in de verte.

De zon stijgt snel, Vila Augustus wordt een zwart silhouet.
Van links komt een zware bui langzaam in beeld en schuift richting de zon: spannende film in slow motion.

Ongeveer een kwartier na zonsopgang: het drama gaat niet door, de bui zakt weg over Sliedrecht.

Zo’n vijfentwintig minuten na zonsopgang tikt de zon de spits van Villa Augustus aan en is eigenlijk te fel geworden om in te kijken. Ik verplaats naar de westkant.
Ergenis over de spiegelende lampen in de ruit. Dan: Een regenboog!

Eerst een klein stukje precies tussen de wolken van de molen, dan groeiend naar een hele rondte. De rechterpunt staat voor het groothoofd in de rivier, de linker ergens achter het station.

Veertig minuten na zonsopgang: een vrouw op de fiets zwaait naar me. De regenboog vervaagd.

Terug naar de westkant. Alle gele en oranje kleuren zijn uit de zon weg en er hangen wat onbestemde wolken. De zonsopkomst is duidelijk voorbij.

Het wordt druk op de Noordendijk, de takken van de bomen komen in beweging, het gaat waaien. Ik pendel wat heen en weer tussen de twee kanten. Nog even een stukje regenboog, nu met zijn voet in Zwijndrecht, maar de magie is verdwenen. 

Eerst regent het boven de Staart, dan boven de stad. 
Ik heb nog 10 minuten te gaan, maar ik geloof dat de dag nu wel begonnen is.
Einde waarneming.

Remko Andeweg