Een uur “lang” kijken over Dordrecht.
Of eigenlijk niet kijken maar waarnemen.
Als deelnemer van dit kunstproject

De Waarnemer van Dordt

Als ik de trap op loop en in de uitkijkkamer kom valt direct het felle zonlicht op. Vanaf de centrumzijde schijnt de laag hangende zon vol de ruimte in. Het beperkt mijn uitzicht 🙂

Als ik naar de andere kant kijk zie ik Villa Augustus. Zo in het volle zonlicht is het een prachtig gebouw waar je in de vakantie ver weg waarschijnlijk een foto van maakt.
Nooit geweten dat het er zo mooi uit zag.

De zon verdwijnt achter een wolk. Ook de centrumzijde is nu goed zichtbaar.
Het zicht is helder en zelfs Rotterdam is te zien.

Als ik voor mijn werk waarneem heb ik het liefst dat ik niet gezien word. Hier, nu, boven merk ik dat ik het juist leuk vind als mensen mij ontdekken. Al fietsend over de Noordendijk weten 7 personen mij te vinden en groeten mij. 
Aan de zijde van Villa Augustus zitten twee jongeren op het muurtje. Net voor ik weer opgehaald word zien ook zij mij staan. Benieuwd of ze me zo aanspreken als ik naar buiten ga.

Het uur is omgevlogen, koffie is op. Ik ga naar huis.

Theo Anröchte