Waarnemen en waargenomen worden.

Ik hoor de fontein op het Energieplein en de luchtinstallatie op het dak.
Het was een warme zomerdag en het is nog druk aan het einde van de dag. Het is bewolkt en het heeft net een beetje geregend. Het begint te waaien. Nu zie ik pas hoeveel bomen er hier in de stad staan, een bijzonder perspectief. Ik woon hier op een steenworp afstand en zie de achterkant van ons huis, de buurvrouw staat op het dakterras. 
Ongegeneerd gluren, zo voelt het af en toe. Maar omgekeerd ook. Ik sta in een etalage en wordt bekeken. Ik zwaai naar mensen, als ze naar mij kijken, ze waaien terug -een lach- ik word er blij van.

Beneden is er net een festival klaar en staan mensen hun spulletjes weer in de auto te laden. Ik verbaas me hoe lang ze erover doen en dat het allemaal in de auto past. Zij hebben mij niet gezien (denk ik) omdat ze veel te druk waren met hun werk.

Omdat het bewolkt is heb ik helaas de zon niet zien ondergaan. Op het laatst zag ik een prachtige rode gloed die fel opstak tegen de neon-rode remlichten van de auto’s die op de Noordendijk rijden.

Een bijzondere ervaring.  Bedankt!

Marije Bakker