Goedemorgen Dordrecht,

Ouwe lelijke en prachtige stad. Ik mag jou waarnemen vandaag.

Een mooi uur vooraf gegaan door een heldere nacht. De prachtige zonsopgang beloofd een warme dag.
De zon komt op tussen de Papendrechtste brug en het torentje van Villa Augustus. Liggen daar mensen te slapen? Misschien een huwelijksnacht. Een lelijk kantoorpand voor me. Er brandt nog licht. Zou er nog iemand aan het werk zijn? Een jonge vrouw zet haar fiets tegen de bioscoop. Die moet al vroeg werken.
Een vrouw aan het joggen met haar hond kwispelend achter zich aan. Beneden wordt een podium afgebroken. Gisteren feest geweest op het Energieplein. Terwijl ik sta te kijken rijgen de gedachten zich aaneen… Ik mocht twee keer meespelen in een theatervoorstelling in het energiehuis; “Het verdwalen in kaart” in het nog niet gerestaureerde energiehuis. En“Het uur waarop wij niets van elkaar wisten”. Twee voorstellingen over de passanten die wij zijn.

Alles gaat voorbij. En wat blijft komt nooit terug, schreef een Dordtse dichter.
Het uur is bijna voorbij. De aarde is weer wat gedraaid. De wereld draait door.
Op de dag dat mijn vader 84 zou zijn geworden.
Fijn dat ik zo naar je mocht kijken.

Dag Dordt! Een zonnige groet van een echte schapenkop.

Peter de Deugd