Als een pop in zijn verpakkingsdoos kijkend over de stad. Oriƫnteer ik met de Grote Kerk en de zon als een blok. Zie ik een plein vol energie.

Een vader en zijn zoon, een skateboard is zijn speelgoed. Zijn vader dat van hem.

Een scooter leert zij rijden en zie ik rechte lijnen met daarachter ieder zijn eigen land met hoge muren als grenzen.

De luchtballon spelend met hoogtes

Daar twee lijnen op een auto, een lach op mijn gezicht.

Ik ga weer naar beneden. De schemer tegemoet.

Bedankt Dordrecht. Je bent mooi

Moises Romero Noya