Wat is die molen groot, is echt het eerste wat me te binnen schiet als ik naar de uitkijkpost loop. Een lege Noordendijk. Ik kijk naar naar herkenbare gebouwen in de stad. Grote hoofd, Nieuwe Kerk, Oude Stadhuis, Zwijndrechtse Brug. Maar het meest markant is de Grote Kerk. Als een grote, zware bombast staat hij daar als bewaker van de stad. 

Een krantenjongen duwt zijn te zwaar beladen fiets vooruit. Het starten van deze dag valt hem kennelijk zwaar. Er straalt rust uit van deze ontwakende stad. Langzamerhand komen er meer mensen op straat. Mensen laten de hond uit. Ik ben blij dat ik geen hond heb. Steeds meer fietsers. De een rijdt relaxt, de ander haast zich om kennelijk ergens op tijd te zijn. Steeds meer auto’s die zich slecht, op hun eigen rijbaan bewegen.

Ondanks het heldere weer kon ik niet veel verder kijken dan Dordrecht. Aan de andere kant van de uitkijkpost de Biesbosch. Dit oogt als een rustig heuvellandschap zonder beweging.

De stad zo te zien ontwaken geeft mij rust. Ik kan deze, zo mooi gestarte dag, helemaal aan.

Bedankt voor deze leuke kans.

Harry