De stad maakt zich op voor de avond,
Suffig nestelt het zich in het zachte zonlicht.
mensen komen thuis of gaan juist naar buiten,
sporters rennen, fietsers zwoegen, auto’s snijden, jongens lopen als Beatles over het zebrapad.
De molen doet oude tijden herleven,
samen met vrienden zijn, lachen, feesten, protesteren.
De zon schenkt ons zijn laatste stralen,
voor ze door de wolken wordt ingepakt.
Ramen weerkaatsen het licht weer op andere ramen,
een weergaloos spel van schaduw en licht.
Oranje piept soms tussen de wolken door,
om nog even een laatste groet te brengen aan de stad.
Mensen zwaaien. Dáág.

Gerda Bosdriesz