Terwijl de stad zich onbespied waant, luister ik naar de regendruppels die op het dak vallen.
Ik zie de molen, de skyline van Rotterdam, het oude Bibelot en de Grote Kerk.
Dat doet me denken aan het prachtige gedicht van Hendrik Marsman:
Dordrecht
Op het plein van de stroomen
Springt de fontein van de dag
(in een prachtige druk van Theun Okkerse)

Het Energieplein is de verzamelplaats van stelletjes die naar de bioscoop gaan. Aan de Noordendijk kijkt één eenzame fietser omhoog en zwaait. Ik zwaai terug. Als de avond valt is pas het donkere van de avond te zien als de molen en de toren verlicht worden. Lief en leed ontmoeten elkaar nog even als een verliefd stelletje hun pas inhoudt voor een ambulance met zwaailicht.

Een uur waargenomen, de stad mogen bespieden. Het was een waar genoegen, waarvoor dank.

Jan Willem Keuning