Een bewolke regenachtige dag.
En toch zag ik achter de Papendrechtse brug een prachtig oranje-rode bol opkomen. Het viel me op hoe snel dat ging. Vlak voordat hij achter de wolken verdween. Het is dsu echt waar: achter de wolken schijnt de zon, ik heb het gezien!
Het doel voor mij om hier te staan is om te bidden voor de stad. En ik denk dat het voor veel mensen zo is als met de zon achter de wolken. God is er, je ziet hem niet, maar hij geeft wel licht en warmte. 
Mijn aandacht wordt getrokken door wat beweegt of geluid maakt: vogels vliegen, auto’s, fietsers, wandelaars… ik zie natuurlijk ook de molen, de Grote Kerk, de brug, Villa Augustus: prachtige gebouwen. Maar ik merk dat wat statisch is, ik al gauw heb gezien. Zo is het vaak met ons denk ik, als er weinig gebeurt trekken de dingen onze aandacht niet meer.
Zo is het denk ik ook in onze stad met ons geloof in God gegaan. Verdrietig vind ik het, dat we als kerk soms zo krachteloos waren, dat zoveel mensen zijn afgehaakt. 
Kijkend naar de stad heb ik gebeden dat de kerk weer vol vuur en kracht wordt. Onze God is niet statisch, Hij is dynamisch. Ik bid dat we met meer zijn licht zullen kunnen zien en de warmte kunnen voelen, zoals de zon die opkomt over de stad. 
Hij verstopt zich niet achter de wolken, maar is er echt!

Fijne dag!

Franciska Locht