De zon is op. Van een prachtig koraalrood streepje, tot een geel oranje bal waar ik niet meer in kan kijiken.

De zon is op. Mijn hoofd is een vergaarbak van allerlei gedachten. Altijd, en in de loop van de dag komt er lijn in.

Bij het zwart – wit – grijze gebouw staat twee mensen te wachten. Wat zouden ze doen, zo de hele dag in een zwart – wit – grijs gebouw?
Dag meneer! Groet terug. En daar, een hardloper met hondje. Dapper zo vroeg. Blij dat ik niet hoef.
Kadootje regelen vandaag, ma is jarig. 
Ah, weer iemand wakker. Kijkt omhoog, terwijl de melk voor de cappucino in de magnetron opwarmt. Groet niet terug. Hoeft niet hoor, het is nog vroeg. En iedere dag weer die koekeloerende waarnemers… 
Een meneer met een poepend hondje. Hij lootp door, aarzelt, loopt terug en ruimt op. Goed begin van de dag hoor.

De zon is op. Over een prachtige stad, mijn stad. Bless this city, Lord. 
De zon is op, de dag kan beginnen.

Corine Kraak