niet zo woelen Dordrecht
leg jezelf maar rustig aan mijn voeten
dan neem ik je grondig waar

met mijn blote voeten op het zachte vensterhout
hoor ik kinderen en fonteinen
ruik ik onbehandeld hout
kijk ik, reik ik, wijk ik terug

auto’s blijken gezelschapsdieren
rijden in bosjes
rijden op kleur
drie zwarte, twee witte, vijf grijze

op het Beatles zebrapad wordt uitsluitend van rechts naar links overgestoken
hardlopers rennen naar me toe
fietsers daarentegen.. 

kijk daar: de kleine Grote Kerk
de oortjes van de spoorbrug raken elkaar bijna aan
en pal voor mijn snufferd staat de veel te grote molen
“Kijck mij eens lekker in de weg staan”

weltrusten Dordrecht
pas maar goed op al die mensen
waar ik zo van hou
al stond mijn wieg hier niet
(die stond op een binnenschip)
toch ben ik mooi wel hier geboren
in het roomse ziekenhuis
dat aan de Houttuinen stond

en ik heb geleerd
je lief te hebben

wrijf nu de zon maar uit je ramen
dan dek ik je met wolken toe

Clazien Otten