Er zijn grote reuzen onder ons. Ze bewaken de stad. Ik heb het me nooit gerealiseerd hoe groot ze zijn! En wij zijn als dwergen, met onze mini autootjes, huisjes en fietsjes. Als zwarte stipjes die zich verplaatsen naar een onbekende bestemming.
Ik vind het toch wel opmerkelijk hoe groot onze ego’s dan weer wel kunnen zijn, gek toch? 
De reuzen verplaatsen zich amper, misschien stiekem een paar cm in de nacht. En door de eeuwen heen tientallen meters de hoogte in. Maar bovenal zijn zij geworteld in de grond van ons eiland en bewaken ze onze stad. 
Ik bewonder hun vanaf mijn hoge plek, hoe hun kruinen weelderig als groene dotjes pluis boven de huizen uitsteken. Soms groter dan de hoge gebouwen. Onverzettelijk. Het mooiste aan de stad bij zonsopkomst waren de boen, dat wat niet stad is maar wat het wel maakt.

Lisa Moerland