In het venster is het warm, de zon verblindt me. Ik zie alleen zwarte silhouetten in het tegenlicht. Ik zoek schaduw aan de andere zijde. Gelukkig mag de deur op een kier open voor een fris briesje.
Later als de zon achter de molen schuift kan ik pas goed naar de stad kijken. En dan opeens zie ik de Euromast!
De stad is groen, vol prachtige oude gebouwen met daaroverheen een zachte gele gloed van de avondzon.
Ik raak afgeleid door de vogelpoep op de ramen, maar als de zon weer achter de molen vandaan piept heeft ze nog een prachtig slot voor mij in petto voordat ze definitief ondergaat.

Ik vond het geweldig om de stad van bovenaf te mogen bekijken.

Rozé Nabbe