Vanochtend heb ik van plaats gewisseld met de vogels; terwijl zij onder mij langs vliegen komt de zon langzaam uit de nevel tevoorschijn. Het licht verandert en alle kleuren veranderen mee., worden intenser en feller. Aan de kant van de zon is het warm, de overkant van de constructie voelt nog hard aan en is donker. 

Onder mij ontwaakt Dordrecht. Mensen lopen voorbij, auto’s passeren en de krant wordt bezorgd. De meeste mensen zien mij niet, nemen mij niet waar. Maar dan, tegen het einde van ‘mijn’ uur als waarnemer, zwaaien 2 mensen naar me en ik zwaai terug.

Nu de zon volledig op is, is de dag begonnen en mijn uur als waarnemer voorbij. Op naar de koffie en nog even alle indrukken laten bezinken. 

hoe een dag als alle andere een bijzondere dag kon worden…

Britta van Wingerden