Ik begon mijn verjaardag zoals geen andere dag in mijn leven – met een uitzicht op de stad van Dordrecht (en ook een stuk Zwijndrecht en Rotterdam erbij!). 
Bewolkt maar droog, kon ik kijken naar stadion Krommedijk, gebouwen vlakbij het station, het centrum, de flats tegenover de rivier en de Euromast! 
Golven van auto’s en mensen, onderweg – eerst meestal uit de stad, maar later naar het centrum. 
Ik kon de zon niet zien, maar toch merkte ik de invloed. Steeds lichter en de lantarenpalen gingen uit. 
Toen ik daar stond, merkte ik steeds weer dat Dordrecht thuis geworden is. 

Jessica Wolst