Vandaag ben ik waarnemer.
Het besef van verbondenheid met andere waarnemers was al snel aanwezig. Zij hebben dezelfde trap beklommen, in dezelfde ruimte gestaan en misschien wel met dezelfde begeleider gesproken.

Het eerste dat ik waarnam was de Papendrechtse brug in het ochtend rood. Daarna de stad, daken, ramen, Kunstmin, de skyline van Rotterdam, de spoorburg en de toren van Eemstein/Zonnestein in Z’drecht.

Al snel gefascineerd door het verkeer onder mij. In eerste instantie veel bedrijfsbusjes, daarna steeds meer fietsers en wandelaars. Mannen vooral, daar verbaas ik mij over. Later toch, één vrouw die het Energiehuis binnen gaat. Een krantenbezorgster en later nog twee vrouwen. Er wordt één keer getoeterd en gezwaaid.

Het uur is voorbij, een uur waarnemen zonder de tijd te hoeven waarnemen.

Jan Koorneef