Regen, regen, alles van bovenaf
paraplu’s heb ik gezien van bovenaf
ik hoor de regen. En zie wat mensen
Verderop zie ik dat het donker is,
De Grote Kerk. Ik krijg weer herinneringen
In mijn puberteit ben ik veel in Dordrecht wezen stappen, ik probeer alle gebouwen te onderscheiden.
De bioscoop trekt veel jongelui, er zijn er 4 die rennen achter elkaar aan.
Wat gaan ze doen? Ze duiken de struiken in naast het plein; een blowtje roken?
Weer mijn puberteit komt terug, lekker met je vrienden door Dordrecht zwalken.
Nu ga ik nog in Dordrecht overal naar toe, ik houd van Dordrecht. Het is gestopt met regenen. Mensen zien mij nu, zonder paraplu’s. Ze zwaaien, wat vrolijk.
Ik zie een duif vliegen, van bovenaf!
Dan trekken de wolken rechts wat weg, het wordt oranje, steeds feller, héél mooi.
Het is de zon die ondergaat, ik mag ‘m toch nog wel even zien.
Ik moet nog lachen, een hele familie op de fiets zwaait… en dan gaat het weer regenen, over Dordrecht, ik zie de paraplu’s van bovenaf!!

Gale Coehorst