Vandaag was ik waarnemer van de stad.
De stad observeerde mij ook; niet de bewoners, maar de materie.
De waarneming ging nog veel verder dan alleen de stad. De zonsopgang om 5 uur 26 minuten boven de Alblasserwaard en alles wat daar achter ligt, viel er ook onder. Zonsopgangen zie je minder vaak dan zonsondergangen. Het tijdstip is de oorzaak. Zomers té vroeg en ‘s-winters te onopvallend. De bewoners liggen nog in bed, of hebben binnenshuis hun voorbereidingen voor de dag. Als ik dadelik afdaal vanuit mijn hoge post word ik weer onderdeel van de stad en ga ik op in het beginnend geruis van een nieuwe dag.

Eltjo Rentema