Il est cinq heures (et demie) Dordrecht s’éveille!

De stad is van de vogels, meeuwen, duiven, merels, eksters. Ze zoeken een plaats, nemen een langere vlucht of hoppen van het ene naar het volgende dak. Verjagen elkaar, dat ene plekje is echt voor hem bestemd.

Langzaam aan komt er enig verkeer. Automobilisten maken een ontspannen indruk. Rijden soms midden op de weg. Nemen de bocht te nauw dan wel te ruim, afhankelijk van welke kant ze komen.

Een enkele fietser, motorrijder waagt zich op de weg, op de nduur ook in de regen. Al joggend wordt een hond uitgelaten, deze kan zijn baasje nauwelijks bijhouden.

Geen zichtbare opkomende zon maar een zon die probeert door te komen. Dat lukt heel even… dan trekken de wolken steeds meer samen en gaat het regenen. Het is wel licht waardoor niet te zien is achter welke gevel mensen ontwaken en opstaan.

Net als 34 jaar geleden een bewolkte, druilerige, langste dag waarvan je toch kunt genieten. Met zicht op onze mooie stad met kerken, monumenten, bomen! En iedere dag schijnt hier weer de zon!

Rinette Reynvaan Jansen