• Geen zon gezien, wel heel veel regen!
  • Daardoor ben ik wel meer naar de omgeving gaan kijken. Eerst zag ik de skyline van Dordt. Daarna vielen me de details op in Dordrecht, steeds meer en meer. Wat staan er veel hoge bomen in deze mooie stad!
  • Een bijzondere ervaring was dat door het silhouette van mijn schaduw op de ramen kon ik alles goed zien. Daaromheen was er veel meer weerspiegeling te zien.
  • Van tevoren had ik blijkbaar gedacht dat het lang zou duren om een uur op wacht te staan. Maar dat is me zó meegevallen. Het is heel snel gegaan. Ik had er zeker nog wel een paar uur willen staan.
  • Je staat daar boven wel alleen, geen verbinding met beneden, buiten. Letterlijk en figuurlijk sta je in je ‘eigen’ ruimte.
  • Een triest aspect heb ik gezien. Rond 05.30 reedt er in de stromende regen een jongen op zijn fiets steeds maar rond op het Energieplein, zeker zo’n 20 minuten. Dan vraag ik me af: jongen, wat doe je hier? Waarom ben je niet thuis? Heb je geen thuis?
  • Over details zien ‘gesproken’, op het laatst ging ik de meeuwen volgen die tussen de masten op het Energieplein en over en onder de waarnemerstoren vlogen. Toen kwam een lied van Neil Diamond bij me naar boven: ‘BE’. Dat ben ik zachtjes gaan neuriën. Wel een toepasselijke tekst tijdens deze waarnemerservaring.

 

Willemien Hopma.