Het is veel en het is weinig. Zoveel te zien en je ziet zo weinig. De afstand geeft vrijheid. Even zwaaien, contact maken en je bent weer dichtbij. Contact maken maakt dat je je mens voelt.

Een uur alleen maar kijken zonder afleiding van techniek, zonder mensen is heerlijk!! Je hoofd wordt leeg. Geen gedachten, alleen over wat je ziet. Maar dat vervliegt net zo snel als de zon onder gaat.

Mensen zijn onderweg. Op weg naar wat ze deze avond gaan doen. Muziek klinkt zachtjes door. Een hommel land op het raam. Rust even uit. Wast zich. En vliegt weer verder. Even ben je samen met de hommel. Even heb je contact.

Wat verwacht ik? Gewoon kijken. Veel zien. Daar gedachten over hebben. Wat krijg ik? Rust. Zen. Mag ik elke dag?