De vlag hangt stil, een rugzak in de top.
Een meeuw in de lucht, een merel fluit.
Een streep roze-bruin asfalt wacht op beweging.
Een jongetje fietste hier langs, 62 jaar geleden, om het benauwde huis, 100 meter verderop, te ontvluchten. De Noordendijk ontsluit de stad en de toekomst. Nu staat hij er boven en ontvouwt de beweging van de stad. Langzaam kleurt de zon de wolken in een Albert Cuyp-achtig pallet.
Dordtse kleuren. Auto’s wijken iets naar rechts, een lichte ruk aan het stuur. Mensen op weg naar werk. In de verte lijken bomen gezichten te worden, torens wijzende vingers die wenken naar de dag, de nabije toekomst. De stad wordt een gezicht met warme ogen die vertrouwen uitstralen. De vlag wappert, de zon heeft de stad doen ontwaken.