Jelle Bürmann

In het begin is de stad gedempt door het zachte getik van de regen, terwijl de eerste werkers opstaan 

–  vaak bouwvakkers of mensen uit de industrie was mij opgevallen –

Er is een bedrukte sfeer.

Maar al gauw als de zon opkomt, komt de kleur in de lucht.

Zeer fragiel en rustig laat de door regen doordrenkte wolkenpartij kleur in kleine gaten doorschijnen.

Waarin de helderste aqua voorkomt en de warmste oranjes.

De mensen schuilen onder een paraplu, capuchon, of broodzakje.

Hun gezicht verstopt in mijn venster.

Drie mensen toonden zich aan mij terwijl ik wacht.

Ik stond over en boven de stad die mij zo lief is.