Marjolein Meijers

Eerst zie je alles, weet niet waar je naar zoekt.
En dan opeens verschijnen er dingen.
Opeens is alles groen. Zie ik de bomen, de struiken.
Na een tijdje worden ze iets grijzer bijgekleurd.
En dan zie ik opeens alle witte elementen. De huizen, panelen.

Dan neemt het blauw het over. Ik verruim mijn blikveld blijkbaar. Zie de horizon en de prachtige lucht.
Opeens (alweer opeens…) zit ik in een schilderij van de Haagse school. Wat is het mooi.
Al die torentjes. Ik word nieuwsgierig. Neem me voor om de komende weken op zoek te gaan naar al die torentjes.

En dan is er die prachtige zonsondergang. Die lucht, die kleuren die ik zo vreselijk gemist heb merk ik nu. Die ik alleen op vakanties nog wel zie.
Ik ga je opzoeken vanaf nu. Als het mooi weer is elke avond naar de rivier. Dankjewel voor deze mooie ervaring en heerlijk al die zwaaiende mensen.