De eerste dag van mijn 50ste levensjaar start ik als Waarnemer van Dordrecht. Ik sta in de observatiepost op het dak van het Energiehuis. Boven de Papendrechtse brug lijkt de lucht wat te kleuren. Ik sta voor het raam en zie de lucht steeds meer kleur krijgen totdat er voorzichtig een fel oranje rand tevoorschijn komt en verbazingwekkend snel komt de rest van de zon tevoorschijn.
Er vliegen vogels voorbij. De ene vogel zweeft ogenschijnlijk moeiteloos door de lucht, de duiven vliegen korte stukjes, wat onrustiger en er zijn ook vogels die zwoegen, hun best moeten doen om vooruit te komen. Van over de Noordendijk komt een jonge vrouw me tegemoet fietsen. Ze steekt haar hand op en ik zwaai terug. De Ambulance die eerder met zwaailichten richting  de stad ging komt behoedzaam terug en een man wacht met zijn DIRK tas in de hand tot hij wordt opgehaald met een auto. De stad ontwaakt, er komen meer fietsers, brommers en auto´s op de weg. Voetgangers die ogenschijnlijk willekeurig hun weg vinden. De stad wordt voorzichtig aangelicht door de zon maar dit houdt niet lang stand. Sluierbewolking trekt langzaam over en neemt bezit van het licht en de heerlijke zonnewarmte.
Een mooie ervaring om hier te staan, om het ontwaken te mogen aanschouwen. Ook stilgezet bij de betrekkelijkheid en kneuterigheid.

Bedankt – Peter Korevaar