Ik dacht pech te hebben met het weer. Onweer, regen en wind. Maar het gaf juist een extra dimensie. De wolkenlucht was spectaculair, vele lichtflitsen gezien.
Maar wat mij vooral opviel was de verandering van geluid, vlak voor de uitbarsting stopten de vogels met fluiten en werd de stad stil. Ik zag mensen sprintjes trekken naar veilige oorden.

Meest bijzonder was hoe donker de stad werd. Pikke donker. In plaats van een venster op de stad, werd het een venster op mijzelf. De glaspui reflecteerde het licht aan de binnenzijde waardoor ik de stad alleen kon waarnemen met mijn neus op het glas gedrukt. Na enkele minuten werd het weer lichter, de bui vloog voorbij, het venster was weer op de stad gericht. Dit proces heeft zich in 1 uur 3x herhaald. Bijzonder om te ervaren & overtrof mijn verwachtingen.

Michel Pipping