Van te voren mezelf afgevraagd: kan ik een uur lang “niks” doen.

Zodra ik boven ben merk ik dat mijn gedachten alle kanten opschieten. Daar tegenover Kunstmin zit mijn oudste dochter bij haar vrienden, aan de andere kant bij Villa Augustus is mijn jongste dochter nu aan het werk. Mijn man zit op dit moment bij Brandstof. Hier vandaan zie ik het dakraam van de dansstudio van mijn oude werkplek. Nu inmiddels al weer 3 jaar voor mezelf bezig. Wat is er een hoop gebeurt in 3 jaar.

Beneden op het energieplein zijn skaters aan het oefenen. Ze hebben niks door, tot het donkerder wordt, ineens zien ze me. Ik heb met een van hen een “pas de deux”, hij begint te dansen en ik doe hem na, kan het niet laten, ben niet voor niets dansdocent. Jammer genoeg klopte mijn tijd niet waardoor ik op het laatst eigenlijk vooral mijn spiegelbeeld zie. Voorbij komend publiek kan mij waarschijnlijk nu heel duidelijk zien.

De waarnemer wordt waargenomen 🙂

Al met al een leuke ervaring: beetje dansend en neuriënd de stad waargenomen. Bewust worden van geluiden, het trillen onder mijn blote voeten (was warm) van een te hard voorbijkomende motorrijder. Wegpoetsen van een vingerafdruk, observeren van een lieveheersbeestje, en vlak voordat mijn begeleider kwam de zwaaiende skaters die nu toch echt naar huis moesten.

Melissa Kramer