Daar sta ik dan: jarig Jetje. Verbaasd en verdwaasd, want oh wat is het vroeg.
Het grootste verjaardagscadeau ever ligt aan mijn voeten: Dordrecht, als een warme grijze deken om mijn schouders. Donder en bliksem starten de dag feestelijk.
Ik kijk vooruit en blik terug: zie de Noordendijk en mezelf , als klein meisje lopend over de lange, lange dijk. Overgevaren met de pont, over de rivier, die ik nu niet kan zien. De Beneden – Merwede: altijd aanwezig in mijn leven.
De huizen langs de Noordendijk zijn nu anders dan toen; de molen nog immer een baken. Voor mij is de Noordendijk nog altijd een belangrijke route naar Papendrecht:  als een soort steeds aanwezige navelstreng naar mijn oude moedertje. Vandaag zijn we samen 166 jaar en ademen dezelfde lucht.
Leven gaat en leven komt. De dijk blijft eeuwig liggen en twee duiven dansen voor mij op het plein.

Jette Levisson