Ik ben, was de waarnemer van Dordt. Dat was mijn taak vanavond. En wat voor één!
zie, kijken, luisteren, horen en voelen, waarnemen. Zijn, hier en nu. In het moment van het waarnemen, nu en hier op het dak van de stad. En ik stond er! Ik had een belangrijke taak. Zien en gezien worden. Opgesloten en toch in contact met de stad.
afgesloten en toch deel van uitmaken.
ingesloten en toch midden in de stad.
daar stond ik dan, van West naar Oost uitkijkend, ik was een van de herkenningspunten in de stad. Naast ,de Zwijndrechtsebrug, de Grote Kerk, Het Groothoofd was ik er ook,  een herken punt in de stad! De Waarnemer.

Ik ben moe geworden van het waarnemen. Er is zo veel te zien, het pionnetje op het Energieplein, het blauwe sterretje van Kinepolis, het licht op de Noordendijk, het licht op de molen kijk over de dijk groen, vogels, fietsers, auto’s die wel en niet de bocht afsnijden. Onderdeel zijn van een voorstelling, onderdeel zijn van wat het publiek ziet, maar vooral deel van de stad zijn. Van Dordt, een stad waarvan ik ben gaan houden.
Ik ga dit koesteren, me herinneren aan mijn waarnemingen en kijken naar die waarnemers.
Wat een bijzondere eer om dit meegemaakt te hebben.

Kerstin Thederen
Waarnemer van Dordt