De tranen springen in mijn ogen van de zon. Maar ook van de indrukwekkende en felverlichte lucht boven de stad. Het gevoel van boven de stad staan is bijzonder. Het roept emotie bij mij op.

De geluiden van de stad gaan langs mij heen. Ik ontdek dat ik de auto’s hoor ruisen. De motoren brullen en laten de vloer trillen. Ik voel en beleef de stad.

Drie kinderen spelen op het plein. Ze zwaaien als ze weglopen. Een ander echtpaar zwaait wat en maakt foto’s. Bekenden uit de stad en mijn geliefde zwaaien. Bijzonder om zo hoog te staan en ze te zien lopen.

Rotterdam met z’n bekende gebouwen zie ik langzaamaan rood worden. De zon zakt achter de molen…

Ik hoef mijn ogen niet meer dicht te knijpen.
Het was een mooie verbinding maken met mijn stad!