De zon, wat een machtige ster. Wat een pracht straalt de zon uit. Het laatste stuk gaf zo veel mooie tinten, daar zijn geen woorden voor.

Ik voelde me groots daar hoog boven de stad en o zo klein. Alles is in een ander perspectief. De geluiden dringen door. De mensen gaan door met hun leven en ik stond even stil. Een uur stil om te mogen kijken naar deze stad. Naar de huizen en de vele bomen. Een hommel komt voorbij en vogels vliegen langs. In de verte Rotterdam.

Dan komt het besef, hierboven, we moeten zuinig zijn op dit mooie beeld, deze prachtige wereld en vooral blijven genieten van de zon die dit alles mogelijk maakt. Dank voor deze unieke ervaring als waarnemer.