Een nieuwe dag breekt aan, bijna letterlijk want door een breuk in het wolkendek komen bij deze zonsopgang prachtige kleuren als een volledig palet tevoorschijn. Op dit moment voel ik me names de stad een waarnemer om dit te mogen aanschouwen. Een reiger scheert langs het bouwwerk en geeft me het gevoel dat ik in de lucht sta. De stad komt langzaam in beweging, geliefde mensen en onbekenden passeren het venster en sommigen maken contact. Als onderdeel van deze stad waar we allemaal deel van uitmaken.

In de gebouwen zie ik de geschiedenis verweven, wat een afwisseling en diversiteit! Ik woon nog niet heel lang in deze stad maar ik zie ernaar uit om hier hopgelijk nog heel lang deel van uit te mogen maken. Met het verstrijken van het uur lijkt het tempo van de wereld te versnellen en het dagelijks leven is gestart, als ik zometeen de trap afloop hoop ik de herinnering langs vast te mogen houden.